Tym razem króciutko. Hasło od Mirka, że jest, no to jedziemy. Najpierw w planach był jakiś oes dalszy od Krakowa, ale po gruntownym przemyśleniu sprawy i spojrzeniu w harmonogram, wybieramy środek odcinka Podolany. Navi oczywiście doprowadza nas dobrze, po drodze mijamy suszarkę + przenośny fotoradar (thx cb) i okazuje się, że docieramy w miejsce gdzie 3 lata temu piknikowaliśmy się na Rajdzie Krakowskim, tym razem odcinek biegnie w drugą stronę. Idąc odcinkiem fotografujemy obracającego się kaszla „prawie jak subaru”.
Na miejscu docelowym, pogrom 🙂 Jedno auto schowane w strumyku i krzakach po sam dach (astra). Seicento – zmasakrowany bok – położyło słup telefoniczny na bok, przyjmując uderzenie w drzwi kierowcy. The last but not least – meganka ze złamanym zawieszeniem, przepałowany zakręt, poszła w ogrodzenie, odbijając się kołami od betonowych podstaw. Słońce przypieka, rajdówki jeżdżą, jest fajnie. W oczy się rzuca tylko rzadkość safety i ich kompletna niewiedza. No ale cóż, organizator albo przyoszczędził na kosztach albo miał bardzo mocne braki osobowe (bo safety rekrutowane z miejscowej OSP ze średnią wieku 16 lat to dramat). Wypstrykaliśmy więcej niż 2 gb zdjęć i powrót do domu 🙂
Ze śmiesznych sytuacji:
- w przerwie pomiędzy odcinkami do 'wypadkowiczów’ podjeżdża auto organizatora i przez megafon: „oddaliście karty?” zawodnicy chórem: „tak” znowu przez megafon „oddaliście karty?!?”chór głośniej: „TAAK”, megafon bardzo poirytowany „ODDALIŚCIE KARTY?!??” cisza 🙂 i pojechał, chyba sobie uzmysłowił, że zawodnicy nie mają megafonu 😀
- na pastwisko z którego strzelaliśmy zdjęcia nagle wbiegło stado niezidentyfikowanych zwierząt – jest podejrzenie ze tam parę byków było. No i przez moment nie było tak śmiesznie 🙂
- wypadkowe auta – astra wykąpana w potoku i sej po uderzeniu w słup – odjechały o własnych siłach, niestety meganka musiała czekać na lawete. Szkoda chłopaków, pierwszy oes, piąty kilometr i do domu (Gdańsk i Poznań)