Zawody naszego krakowskiego KW, jakaś tam bazowa forma jest, Danuta chętna do partnerowania – nie było wymówki, żeby nie jechać.… Dowiedz się więcej »XXIX Memoriał Jana Strzeleckiego czyli jak mnie Ruda pogoniła
Październik częstuje wspaniałymi pogodowymi prezentami. Dwa tygodnie temu idealna pogoda na Motyce na Małym Lodowym, teraz tydzień (sic!) naprawdę pięknej,… Dowiedz się więcej »Kawałek grani Tatr Zachodnich z Szymkiem
Zaczęło się od tego, że Piotrek nie zdążył kupić nart i musiał na szybko pożyczyć cokolwiek. Cokolwiek okazało się deskami… Dowiedz się więcej »Łajzy, nie narciarze
Tym razem nietypowo. 4 dni, nocleg w Zakopanem, do tego słabe prognozy, lawinowa trójka, raczej wycieczki solo i w cholerę… Dowiedz się więcej »Skitury stacjonarnie
Wyjazd od conajmniej tygodnia uzgodniony, chociaż cel się zmieniał jak w kalejdoskopie. Ostatnia wersja to taka, że chłopaki jadą łoić dziury w okolicach Kościeliskiej, a ja lecę do Kondratowej i na miejscu myślę co robić (prognoza pogody niestety nie była optymistyczna). Podróż piątkowym popołudniem minęła o dziwo szybko, może dlatego że jechaliśmy przez Wieliczkę, Dobczyce i Mszanę, wyskakując na Zakopiankę dopiero w Rabce.
Dowiedz się więcej »Chyba nie dane jest mi coś poturować
Złapałem kontakt z chłopakami z forum turystyki górskiej i od razu padła propozycja (a nawet kilka). Piątek, lajtowy spacerek w Zachodnich. Po świętach bardzo mi odpowiadało takie przetarcie, więc bez wahania – jedziemy. Początkowy plan – na Kasprowy kolejką i granią przez Kopę Kondracką na Giewont. W Zakopanem się okazało, że mocno wieje i kolejka nie jeździ – więc na nóżkach, przez Kalatówki, najpierw do schroniska na Hali Kondratowej, a potem w górę do przełęczy Kondrackiej i cel – Giewont. Warunki niezłe, oprócz tego że wiało – chmury wysoko, niezbyt zimno, śnieg trochę nawiany, ale w większości twardy. Szliśmy tak jak biegnie szlak letni, przy samej kopule czasami pomagając sobie łańcuchami – było na tyle mało śniegu że w tych miejscach wystawała skała co w połączeniu z rakami nie dawało dużo komfortu. Na samym szczycie piździło już bardzo mocno, mieliśmy trudności z utrzymaniem się na nogach. Potem tylko jeden duży dupozjazd do schroniska, tam posiedzieliśmy do zmroku i z powrotem do Kuźnic i do auta. Dowiedz się więcej »Giewoncik czyli rozpoczęcie turystycznego sezonu zimowego.